Z punktu widzenia psychosomatyki, czy totalnej biologi albo psychobiologii, nasza choroba mówi bardzo dużo i konkretnie o nas. O tym, co żywe w nas, co jest ważne dla nas ale z jakichś względów nie mamy do tego dostępu.

Salomon Sellam mówi „że choroba to, najlepsze rozwiązanie, jakie znalazł twój mózg w odpowiedzi na twój konflikt wewnętrzny”. Jednym słowem jest to najlepsze co mgło ci się przydażyć (wiem, że teraz możesz narzekać, buntować się ale zaczekaj, proszę, przeczytaj do końca, zastanów się).

Nasze ciało mówi nam, komunikuje to co jest dla niego ważne, ażeby duch i ciało, doszły do porozumienia między sobą. Aby rozwijały się harmonijnie. Oczywiście mówimy tu o podświadomym dialogu, takim, którego nie możemy zagłuszyć ani zamieść pod dywan.

Nasz mózg żyje tylko w chwili obecnej. Nie odróżnia rzeczywistości realnej od wirtualnej, czy wyobrażeniowej. Nie odróżnia przeszłości i przyszłości od terażniejszości. Swoją wiedzę o tym co się dzieje w 80% tworzy na podstawie informacji z ciała. Z tego czy ten brzuch jest napięty czy też nie. Jak wyglądają szczęki, jak barki, jak dłonie.

Tych informacji nie da się zafałszować.

Nie da się ich zagłuszyć rozmowami, głośną muzyką, zakupami, alkoholem, czy kawą.

Nie da się ich zamieść pod dywan zmieniając temat, poprawiając makijaż lub nastrój.

Kiedy mamy rozdżwięk między tym co się w nas dzieje i tym jak się zachowujemy, co robimy tworzy się tak zwany konflikt wewnętrzny. I właśnie ten konflikt wewnetrzny znajduje się u podstaw naszych chorób.

Czytaj więcej TUTAJ